06.29.64.80.95 rabia@lumierez-vous.com

Bir yıl  bitince hayatımızın kitabini bitirmiş olmuyoruz.

Kitap, hayatımızdır, yaşadıklarımız, bölüm bölüm ayrılmış bir kitaptır hayatımız.

Yeni bir iş, evlilik, doğum, emeklilik. 

Her bir bölüm sonu, bir macera sonu gibi nokta ile sonlandırılır. 

Bir sonraki ise, bembeyaz bir sayfada, baş harf ile başlar.

Peki, hayatınızın yeni bir bölümünü nasıl başlıyorsunuz ? 

Heyecanlı ? Stresli ? 

Tüm kalbimle dilerimki, hayatınızın yeni bir sayfasını, dilediğiniz gibi başlamışsınızdır.

Bunun ötesinde, dilerimki, her attığınız adımı, kendi hür iradenizle atmış olmanız.

Aksi takdirde, bilirimki, hiç tatmin olmazsınız.

Kısıtlanarak hareket etmek…kendisini hapsolmuş hissetmek. 

Zorlanmak…istemediğiniz bir seye zorlanmak…

Çocukken, tabağımızı bitirmeye zorlanırız.

Susturulduk, cevap verirsek cezalandırıldık. Terbiyesiz damgası vuruldu…aslında sadece kendimizi ifade etmek istedik…

« Senin için en iyisini ben bilirim ! » gibi sözler söylendimi size ? 

Çoğu zaman ne yaptık ? Madem onlar biliyor, bizde teslim olduk…

Buda kısıtlanmış, blokajları say say bitmez, korku dolu, hastalıkları dinmeyen yetişkinler oldu…

Danışanlarımın çoğu « artık çok geç…böyle gelmiş böyle gider…başka çare yok… » gibi mazeret gösterirler ilk seansta.

Ve bunların gerçek olmadığını anlatırım.

Hayır, hayatınızın dizginlerini kendi ellerinize almak için geç diye bir şey yoktur.

Hayır, böyle gelmişse, böyle gitmemeli. 

Evet, değişebilirsiniz ! Tüm kalbinizle isterseniz, değişebilirsiniz.

Ve aslında 2 seçenek var : ya böyle gitmesine boyun eğip böyle devam etmek….ya da karar verip kendi hayatınızı dilediğiniz gibi yaşamak.

Bende bu ikinci seçeneği seçtim. 

Artık Yeter dedim ! Ama…ne yapacagım ? Nereye gideceğim ? Kim yardım eder bana ? 

Bu yazdıklarımda kendini okuyan kaç kişisiniz ? 

Kendisini sıkışmış hisseden kaç kişisiniz ? 

Olduğu yerde nefes alamayan kaç kişisiniz ? Aynaya baktığınızda « aslında sen kimsin  ? » dediğiniz oldumu ? 

Siz kimin hayatını yaşıyorsunuz ? 

Bana uzatılan elleri tutmadım. Ve gittiler.

Bir sabah, eski iş yerime varıp, omuzlarımda dünyanın yükünü hissederek koltuğuma oturdum.

Ve artık yeter dedim. 

Elimi uzattım, yardım istedim.

Bugün, her daim eğitim alıyorum, öğreniyorum, size en iyi ve en yüce sekilde yardim edilmesi için, koşulsuz sevgi ile Elimizi uzatıyoruz.

Yaşadıklarınızı küçümsemeyin. 

Kendinizi yargılamayın. Aslında yaşadıklarınız değildir aşılmaz saydığınız. 

Yaşadığınız korkudur bunu hissettiren..

Cesurluk burda : konfor alanından çıkmayı seçmek.

Reiki, ve Thetahealing : ne lazımsa var, koşulsuz sevgi ile, hoşgörü ile.

O zaman …hayatınızın yeni bölümü başlamak için ne bekliyorsunuz ?